Najbliższa akcja krwiodawstwa na Facebooku / Losy oddanej krwi – co się dzieje z pobraną krwią?

Zanim krew trafi do pacjenta musi być przebadana. Pobrane podczas oddania krwi próbki są przekazywane do pracowni laboratoryjnych w celu wykonania: oznaczeń grupy krwi poziomu enzymu wątrobowego ALAT(1)* i testów pozwalających na wykrycie nosicieli WZW typu B i C, wirusa HIV oraz zakażenia kiłą. Woreczek z pobraną krwią trafia do pracowni preparatyki gdzie, po odwirowaniu, dzieli się na krew pełną na składniki krwi: koncentrat krwinek czerwonych osocze, które następnie ulega zamrożeniu oraz płytki krwi. Gotowe składniki krwi przekazywane są do ekspedycji skąd wydaje się je do szpitali gdzie czekają na pacjenci, którzy bez transfuzji nie mogą mieć wykonanego zabiegu operacyjnego, mają krwotok po wypadku
i muszą mieć przetoczone krwinki czerwone. W związku z chorobą nowotworową oczekują na transfuzję krwi. Krwi nie można przechowywać zbyt długo. Najkrótszy termin ważności mają płytki krwi – mogą one przeżyć zawieszone w osoczu
w temperaturze 20-24°C zaledwie przez 5 dni. Krwinki czerwone przechowywane są w niższych temperaturach w lodówce przez 42 dni. Najdłuższy termin ważności ma osocze, które w stanie zamrożenia może czekać na wydanie nawet przez 2 lata. ETAP KOŃCOWY po odpoczynku po pobraniu krwi krwiodawca udaje się do rejestracji pod odbiór zwolnienia z pracy/szkoły oraz zaświadczeń, dzięki którym otrzyma w kasie zwrot kosztów podróży przejazdu i talon żywnościowy do odbioru czekolad
(w przypadku „mobilnej” akcji wszystko ma miejsce na miejscu). Po oddaniu krwi nie wolno wykonywać zbytniego wysiłku fizycznego, np. intensywnego treningu siłowego. Nie wolno palić przez 30 minut i należy pić dużo płynów. Osoby wykonujące takie zawody jak pilot, maszynista, kierowca autobusu, operator dźwigu, osoby pracujące na wysokości czy uprawiające wspinaczkę lub nurkowanie, mogą powrócić do swoich zajęć nie wcześniej niż 12 godzin po oddaniu krwi.

——–

* jest to enzym wewnątrzkomórkowy. Jego najwyższe stężenia występują w wątrobie, niższe w mięśniach szkieletowych, mięśniu sercowym i nerkach. Pojawienie się podwyższonych aktywności ALAT w osoczu wskazuje raczej na uszkodzenie komórek, a nie zaburzenia funkcji narządu. Wzrost ALAT jest zależny od rodzaju i rozległości uszkodzenia. Wzrost do poziomu 40 – 200 U/l może być spowodowany przez: fizjologiczny wzrost u noworodków, choroby wątroby, zapalenie trzustki, hemoliza. Wzrost do poziomu 200 – 400 U/l: cholestazy wątrobowe, marskość wątroby – równolegle obserwuje się podwyższone wartości AspAT, zawał mięśnia sercowego – znacznie wyższe wartości AspAT, mononukleoza zakaźna – maksymalne wartości enzymu występują w drugim tygodniu po zakażeniu, w piątym następuje powrót do wartości prawidłowych, pierwotny niedobór karnityny, leczenie dużymi dawkami salicylanów, przewlekłe leczenie fibratami, przewlekłe leczenie pochodnymi sulfonylomocznika I generacji.

Wzrost do wartości 400 – 4000 U/l: wirusowe zapalenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby, niewydolność krążenia.

Wzrost: każdym przypadku martwicy komórek wątroby (hepatocytów) w przypadku martwicy komórek mięśnia sercowego (np. zawał serca) martwicy erytrocytów uszkodzeniu lub martwicy komórek mięśni szkieletowych (np. po intensywnym treningu siłowym)

Spadek: nie ma klinicznego znaczenia.

Posted in: O oddawaniu krwi

Comments are closed.